Op 31 maart begon onze Rome reis. Ik wist dat we veel zouden zien en mee maken maar dat het zó een bijzondere ervaring zou worden had ik niet verwacht. Ik zelf ben niet echt gelovig ingesteld maar toch vond ik het binnengaan van een ‘’nieuwe’’ kerk of basiliek elke keer opnieuw verbazingwekkend. Vrijwel elke basiliek maakte een grote indruk behalve het Kapucijner Kerkhof- dat vond ik echt vreselijk. Ik heb in die week dat we in Rome waren veel religieuze ervaringen gehad. Een voorbeeld daarvan was het zien van de mensen die op hun knieën de Scala Santa bestegen.
Mijn ‘’echte’’ religieuze ervaring kreeg ik echter pas op zondag 3 april, toen we naar Vaticaanstad gingen. Ik was al eens eerder met mijn ouders in Vaticaanstad geweest maar dat was niet heel bijzonder omdat we de Paus toen niet gezien hebben. Het zien en horen van de Paus op deze zondag om 12.00 was voor mij zo aangrijpend dat ik die herinnering voor de rest van mijn leven zal koesteren. Op het moment dat de Paus verscheen en begon te praten, deed dat echt wat met me. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat dit zo overweldigend voor mij zou zijn. Mijn moeder had me al verteld dat hij hoogstwaarschijnlijk de Urbi et Orbi zou uitspreken en dit bleek ook het geval. Het horen van die Latijnse woorden vond ik prachtig. Toen hij daarna ook in andere talen zijn zegening uitsprak werd het alleen nog maar beter. Ook de reactie van de honderden andere toeschouwers vond ik heel erg imponerend. Als ik nu zo terugdenk aan dit moment daar op het Vaticaanplein krijg ik nog steeds kippenvel. En dat terwijl ik, zoals ik hierboven al zei, niet eens gelovig ben.
Op 7 april kwamen we weer thuis. Ik had gemengde gevoelens. In Rome is de hele sfeer zo religieus dat ik me erin thuis begon te voelen maar eenmaal thuis was dat hele gevoel weg. Ik denk dat deze ervaring een soort van tijdelijke ontwikkeling was en dat deze gevoelens afhankelijk zijn van de plaats waar ik ben. In een ander land zal ik mij veel sneller thuis voelen in een bepaald geloof dan hier in Nederland. Ik denk dat dat gewoon ligt aan de manier waarop ik me aanpas in het buitenland. Als ik hier naar de kerk ga, bijvoorbeeld, maakt dat veel minder indruk op me dan als ik een basiliek of kerk in een ander land binnenga. Op vakantie bezoek ik sowieso altijd met mijn ouders ook religieuze plekken, tempels, kerken etc. maar ik moet zeggen dat ik het nog nooit zo bijzonder heb gevonden als in Rome. Zoals hierboven al beschreven denk ik dat dat komt door de sfeer en omgeving.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten